"Dan is het geen wonder dat de muziekindustrie verziekt raakt!"

Het is bovendien niet verwonderlijk dat Groen veelvuldig als jurylid gevraagd is bij de voorrondes en finales van de Drentse Popprijs.
Arnold is spontaan op voorspraak van Marjolein van Dam gast van de week geworden, die hem kent als een zeer regelmatige klant in de oudste zelfstandige platenwinkel van het Hoge Noorden: Evelyn Novacek in Hoogezand. De eigenaresse van deze goed gesorteerde winkel, Marjolein dus, maakte een juiste inschatting toen zij mij liet weten ‘een enthousiaste deelnemer’ te kennen! Ik heb Arnold al gecomplimenteerd voor zijn vermelding van kwaliteitscovers als “Freebird” door Wynonna Judd en “Jealous Guy” door Frankie Miller...

Introductie Arnold Groen door Erik Bevaart:

Voordat Arnold Groen (geb. 1965) in Hoogezand als toneelmeester in het theater ’t Kielzog begon (5 seizoenen geleden), was hij werkzaam bij Kunst & Cultuur Drenthe als popconsulent voor de Drentse amateur(pop)muziek. Arnold kreeg deze helaas wegbezuinigde baan aangeboden omdat hij vanaf 1995 één van de organisatoren van Rietpop was. Dit was een in de noorderlijke provincies bekend gratis toegankelijk popfestival waar bands uit de regio naast een tweetal bekendere bands geprogrammeerd werden. Gedurende de 6 jaar dat hij aan Rietpop meewerkte (helaas ging het festival in 2002 ter ziele), was hij programmeur/penningmeester. Groen was ook betrokken bij diverse Bevrijdingsfestivals in Drenthe en Groningen. Daarnaast is hij al jaren stagemanager op het 60's festival in Emmen en Veendam. Afgelopen januari heeft Groen voor het eerst de rol van stagemanager gespeeld op Noorderslag.

 

Foto: logo Noorderslag

1-Wat verzamel(de) je op gebied van muziek?
In den beginne, nadat ik via mijn ouders en twee oudere zussen met een breed scala aan muziekvariaties in aanraking was gekomen, begon “de ellende” met het verzamelen van Popfoto’s (herinnert u zich die nog?) voor de songteksten en de Dolly Dots. Wekelijks naar de enige goede platenzaak in Emmen fietsen (30 minuten!) om het gedrukte exemplaar van de Top 40 te halen, cassettebandje in de recorder en maar tapen! Als iemand nog muziekcassettes uit de jaren 80 wil beluisteren? Ergens rond mijn 16e kwam ik er achter dat Popfoto toch wel een erg meidenblaadje aan het worden was en stapte ik over naar de Hitkrant. (Met dank aan de Popfoto, Muziek Express en de Hitkrant voor het vele materiaal dat ik in mijn plakboeken van Golden Earring en Kiss heb kunnen stoppen!) Nu, vele jaren later, liggen er hier en daar nog wat OOR’s, FRET’s, Heaven’s, stapels ALOHA’s en tegenwoordig Revolver. De kans, dat er gestruikeld wordt over diverse losse nummers, of speciale edities van (andere dan voornoemde) muziektijdschriften is erg groot. Daarnaast ben ik in mijn jonge jaren begonnen met het verzamelen van singeltjes en, nadat de financiën ruimer werden, de lp’s. Van vage tot de geijkte. Of zoals je wel eens hoort, van ABBA tot Zappa, al gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik van Zappa alleen maar een dvd heb! Bij de opkomst van de cd-speler, moest ik natuurlijk ook cd’s gaan aanschaffen, omdat ik echter een laatbloeier ben op technologie en communicatie gebied, had ik al ruim 30 cd’s in mijn bezit toen ik eindelijk een cd-speler kreeg(!). Lp’s worden nog steeds gekocht, tegenwoordig wat selectiever dan vroeger, want de cd heeft toch ook wel zijn voordelen, alleen heb ik zelden een cd in mijn handen gehad die er mooier uitzagen dan de lp! (Vergelijk het art-work maar eens van “Only Frogs, Parrots and Angels” van Barry Hay, of de gedetailleerde lp-hoezen van Iron Maiden met de cd boekjes.)

Tot slot, want dit is nog niet alles, ben ik al vanaf mijn 14e aan het proberen om Brian May na te doen, maar ondanks de vele gitaren en aanverwante snaarinstrumenten, kom ik net iets verder dan Freddie Mercury (op gitaar dan). De laatste jaren probeer ik ook de nieuwe Ben Webster te worden, maar afgezien van de vele valse lucht die ik door de sax heen kan blazen, wil het met de techniek nog niet zo vlotten. Gelukkig zijn er nog vele muziekinstrumenten waarop ik iets kan proberen en wie niets te dromen heeft, heeft niets te leven, toch!? Tot slot moet ik nog vermelden, om volledig te blijven, dat ik ook nog een behoorlijk arsenaal aan diverse muziekboeken, van lijstjes tot (auto-)biografieën, bladmuziek en naslagwerken bezit. Waarbij ik moet melden dat de nieuwste aanwinst, het boek “Golden Earring” , u weet wel die op lp-formaat, wel erg bijzonder mooi is. En, nu echt, een tweede tot slot, de muziek dvd is ook een geweldige uitvinding, en wat zijn er veel van Stevie Ray Vaughn en Fleetwood Mac!


2-Wie zijn je favoriete artiesten?
Soms is de ene favoriet, dan de ander, maar als ik in mijn verzameling geluidsdragers kijk, dan kom ik tot de conclusie dat ik het in een aantal blokken kan verdelen. Gezien het feit dat we het over popmuziek hebben, zal ik de klassieken maar even laten liggen, al weten we allemaal dat er erg veel “geleend” is van de klassieke muziek. In de tienerjaren begon het met Golden Earring en ik moet zeggen dat dat nog steeds de absolute nummer 1 is, eerste lp, eerste concert, uit mijn geboortestad (ze begonnen bij mijn oma op de hoek!), eerste plakboek, eerste (en enige) fanclubdag, eerste interview voor de schoolkrant. De dag voor mijn geboorte stond Please Go, door een actie van Willem van Kooten, in de Top 40 en op mijn geboortedag kwam That Day uit. Golden Earring is een soort rode draad in mijn leven gebleken! New Adventures en Vandenberg horen daar ook bij. Maar ook Boston, Journey, Whitesnake, Queen, Meat Loaf, De Dijk en natuurlijk Led Zeppelin en Kiss! (Dynasty was wel aardig, maar als je Destroyer en ALIVE al in de kast had staan…….). In de twintiger jaren van mijn leven begon ik wat meer om mij heen te kijken en door met anderen te praten en te luisteren, ontdekte ik naast nieuwe ook oude artiesten. Ik begon John Foggerty, Bruce Springsteen, Rush, The Eagles, U2, Mother´s Finest en Tina Turner te waarderen en kwam steeds meer in de blues terecht. Vond ik Fleetwood Mac met Buckingham en Nicks al te gek, Fleetwood Mac met Peter Green was pas echt uit je dak gaan! En, mede dankzij The Blues Brothers, ben ik ook Booker T and the MG´s gaan waarderen. Als je een beetje een allesvreter bent, dan is het best lastig om een echte favoriet aan te wijzen, ik blijf dan meestal toch hangen bij een aantal mensen.

Toch moet ik zeggen dat ik de laatste 10 jaar ook The Black Crowes, LIVE, Counting Crows, Anastacia en Ilse de Lange aan de rij heb toegevoegd. Kijkend naar de individuen die ik alom bewonder of respecteer en in sommige gevallen reken tot mijn echte favorieten, voeg ik bij deze nog even wat toe, te weten Bob Seger, Jim Steinman, Shell Silverstein, Ray Charles, Melissa Etheridge, Neil Young, David Gilmour, Lindsey Buckingham, Robbie Robertson, Bob Dylan, Tom Petty, Paul Simon, Billy Joel, Daniel Lohues, Eddie van Halen, Jimi Hendrix, Ann Wilson, Barbra Streisand, Aretha Franklin, Carole King, Emmylou Harris, Beth Hart, Jan James, Janis Joplin, Margriet Eshuijs, Alanis Morisette, Stevie Nicks, Julya L’oko en iedereen die ik nu vergeet, zoals John Waite, David Coverdale, Ronnie James Dio, Y&T, Steve Vai, Eric Clapton, Jackson Browne, Alvin Lee, Carlos Santana, TNT, Racoon (al bij de eerste cd!), Peter Bootsman, Tom Scholz, Dennis DeYoung en Tommy Shaw van Styx, Iron Maiden (maar wel met Bruce Dickinson), Marillion (maar wel met Fish), sinds het Arrow Rock Festival toch ook maar Roger Waters, natuurlijk Rory Gallagher en absoluut op nummer 2, want op 1 staat per slot van rekening Golden Earring: Stevie Ray Vaughn. (Had ik trouwens al gezegd dat ik Golden Earring veel beter vind dan die andere oude jongens van The Stones?) Tot slot wil ik niet onvermeld laten dat ik Animal ook hoog op de lijst heb staan, per slot van rekening is hij door Jim Henson gecreëerd met Keith Moon en John Bonham in het achterhoofd.

3-Wat kan je zeggen over het meest memorabele concert dat je hebt bijgewoond?
In mijn vorige baan heb ik heel wat festivals, groot en klein, georganiseerd, Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik vaak liever backstage ben dan in de menigte. Ook in mijn theatertijdperk is het meestal goed toeven rond de kleedkamer. Maar volgens mij is je allereerste concert het meest gedenkwaardig, omdat dat al of niet naar meer doet verlangen, denk ik tenminste. Dus was het allereerste concert dat ik bezocht, dat van Golden Earring, met Powerplay in het voorprogramma, wel het concert dat de meeste indruk op mij heeft gemaakt. Eindelijk kon ik dan horen of de nummers live nog leuker waren dan op mijn lp’s, kon ik genieten van de techniek van Cesar Zuiderwijk, de hoge noten en het gitaarspel van George Kooymans, vond ik Barry Hay een geweldige fluitist en saxofonist en sinds dat concert ben ik de rest van mijn leven mateloos geboeid gebleven door Rinus Gerritsen, zoals die in zijn spel opgaat, geweldig! Ik kan er nog vele noemen, maar ik moet als tweede, memorabele, concert ook nu weer Golden Earring noemen, omdat ze toen Henk Wijngaard in het voorprogramma hadden, dat was al een waanzinnige combinatie, maar wat het meest geweldig was, dat de heren een nummer inzetten dat het merendeel van het publiek bestempelde als “een nieuw nummer”, dus werd het opvallend stil op het terrein, Echter uit een hoek kwam een oprechte juichkreet, want ik herkende in de eerste tonen Mad Love Is Coming en met mij waren er denk ik nog een dertigtal mensen met een “aha-erlebnis”!

Voor het derde concert (want als je de kans krijgt, dan moet je die grijpen!), ga ik naar Noorderslag, ik denk dat het 1998 was, in de grote zaal van De Oosterpoort werd geopend door een wel zeer vreemde eend in de bijt, Ilse deLange. Boegeroep en afkeur viel haar ten deel, wat deed zo’n country zangeresje op het zichzelf zo respecterende pop-cultuur-festival in Groningen. De dame was fantastisch en na een half uur, zat de zaal vol, er kon niemand meer in en ook ’s nachts om 3 uur in de parkeergarage waren we het er allemaal over eens, we waren er niet speciaal voor gekomen, maar we hadden ze slechter, minder goed voorbereid, valser en minder boeiend meegemaakt. Vanaf dat moment kon ze bij mij niet meer stuk!
(Nu mag ik niet meer over Counting Crows, Queen, Gilmour, etc. etc. schrijven!)

4-Wat is je favoriete album aller tijden?
Altijd maar weer die keuzes maken! Jarenlang waren dat ALIVE II van Kiss en Live Killers van Queen. Toen kwam August and Everything After van The Counting Crows uit en ik had net Throwing Copper van Live bovenaan staan! En al die jaren dacht ik dat ik toch voor Eight Miles High van Golden Earring moest gaan. Maar sinds vorig jaar weet ik het zeker. Voor mijn veertigste verjaardag kreeg ik van vrienden een cadeautje dat zij voor mij uit Amerika hadden meegenomen, Dennis DeYoung’s “The Music Of Styx, live with Symphony Orchestra”. Maar ook nu twijfel ik weer, want het album dat ik het meeste draai is toch “Music Album" van The Muppet Show. Zoals Dr. Teeth and the Electric Mayhem (featuring Animal) ´Jam` spelen, dat kunnen alleen de hele groten, zoals Booker T and the MG´s bijvoorbeeld.

5-Wat is je favoriete song aller tijden? (hoeft niet van dezelfde artiest te zijn)

Ook al zo moeilijk. Ik denk dat dat weer van de stemming afhangt. Maar ik heb er drie, Unchained Melody van The Righteous Brothers (vind ik gewoon mooi), Turn The Page van Bob Seger vind ik vooral in de live uitvoering van hem, met Alto Reed op de sax geweldig. En Jersey Girl in de uitvoering van Bruce Springsteen, vooral dat laatste sha la la, waar Clarence Clemmons ons even laat genieten van een scheurende tenorsax…….

Eigenlijk zit ik nu weer niet op te letten. Natuurlijk is mijn favoriete song aller tijden Everytime I think of you van The Babys, gezien het feit dat ik dat nummer al 30 jaar bovenaan al mijn lijstjes zet, kan dat niet anders. Laat ik maar naar de volgende vraag gaan, want ik kom vast nog ergens op terug. No more pressure over cappuccino van Alanis bijvoorbeeld, of Crazy for you van Heart, of Rock ´n Roll van Lou Reed (die op dat live album, met Dick Wagner en Steve Hunter op gitaar), of …..

6-Wat is je laatst aangeschafte lp / cd / dvd ?
Kijk, kan ik kort over zijn. New Amsterdam van Counting Crows, One (single) van Mary J. Blige en U2, While my guitar gently weeps III (ik heb II niet!) en, tip van mijn favoriete platenzaak in Hoogezand, nou ja van de mensen die de baas zijn, Small White Town van Danielia Cotton. Kwam na bestudering van de cd tot de ontdekking dat er een dikke vinger van Kevin Salem in zit, was een prettige ontdekking moet ik zeggen.


7-Welk hoofdstuk uit ‘50 JAAR POPHISTORIE, blunders, jatwerk & frustratie’ sprak het meest aan of verraste je zelfs?
Kiezen is voor een weegschaal niet gemakkelijk, daarom ga ik maar voor Postume Hits en Popmuziek & Politiek.

8-Is er in het boek een passage die je als ‘herkenningspunt’ ziet, bijv. foto van een concert waar je bij aanwezig was, song die jezelf ‘grijs gedraaid’ hebt, muzikant die je ontmoet hebt…..

Ieder lijstje is een feitje waar ik meer uit haal dan uit een foto. Ik weet niet of ik bij die bewuste concerten ben geweest, had er nou een foto van Golden Earring in gestaan, dan nog had ik het niet kunnen zweren!


"Had er nou een foto van Golden Earring in gestaan, dan nog had ik het niet kunnen zweren!"

9a-Van welke overleden artiesten had je graag een concert bijgewoond?
Van de originele Temptations, volgens mij leven er nog twee, dus echt dood is het dan niet, maar toch. Niet echt pop, maar toch interessant, vind ik, Billie Holiday en Charlie Parker. En gezien het feit dat ik een zwak voor goede gitaristen heb, Rory Gallagher, Jimi Hendrix en Stevie Ray Vaughn.

9b-Stel je favoriete dodenorkest samen.
Beginnend met dubbel slagwerk, John Bonham en Keith Moon. Op bas Jaco Pastorius en Rick Danko. Op gitaar, eerder genoemde, Gallagher, Hendrix en Vaughn, aangevuld met subtiel slide werk van Duane Allman. Even wat toetsen er bij van Billy Preston. Dan wat background vocalen van Janis Joplin, Ray Charles en Ronnie van Zandt. Als frontman ga ik voor Freddie Mercury, bijgestaan door, alleen de stem is voldoende, Elvis Presley. En dan worden er natuurlijk verzoeknummers gespeeld, als Freebird, It´s only love, Key to the highway, Don´t look back van Boston (moet lekker klinken met zulke gitaristen) en, uiteraard Burning Love.


10-Welk van de afgelopen 5 decennia spreekt je muzikaal het meest aan?
Dacht ik de moeilijke vragen gehad te hebben, krijgen we dit. De jaren 50 vind ik te gek, door de Rock ´n Roll en de Doo Wop, door de meidengroepen die er in de jaren 60 ook waren. De jaren 60 met de blues en de vernieuwingen op gebied van songschrijven, Beach Boys, Beatles, Rolling Stones en, daar gaan we weer, Golden Earring. Bob Dylan die een voortrekkersrol had. De opkomst van de stevige (stevige-)gitaarmuziek van Hendrix, The Who en Led Zeppelin. De jaren 70 met de stadionrock, maar ook de meest memorabele albums, Hotel California, Rumours, Frampton Comes Alive, ALIVE en ALIVE II van Kiss, Moontan, Jesus Christ Superstar. Grease en Saturdaynight Fever. De eigen bewustwording van muziek in het algemeen. De jacht naar Boston´s debuutalbum, de eerste concerten en discotheekbezoeken. De muziek van ABBA en AC/DC, de dood van Bon Scott (had ik eindelijk een held!) en de overweldigende klanken van Bat Out Of Hell. De jaren 80 met Live Aid, U2, Bruce Springsteen, Journey (toen al op hun eerste eind), Monster´s of Rock op Sky Channel, voor het eerst songs van Dylan, Young en Simon uit mijn hoofd kunnen spelen. De ontdekking van John Denver, Neil Diamond en Jim Croce. De jaren 90 waren de jaren van alternatief, Britpop, veel festivals organiseren en daardoor veel onbekende, maar vaak bevlogen bands meemaken. The Black Crowes, Counting Crows en Live, een herwaardering voor Deep Purple, The Naked Truth. Tot de ontdekking komen dat je favoriete band Turn the Page kan spleen. Dat Mark Knopfler best een goede gitarist is, maar toch ook een automatische piloot kent. De dood van Stevie Ray Vaughn, die mij meer deed dan de moorden op John Lennon en Peter Tosh. De dood van Freddie Mercury, die mij ook harder raakte dan die van John Lennon en Peter Tosh. En nu, de laatste jaren, weer afscheid moeten nemen van George Harisson (mijn favoriete beatle), Robert Palmer, Ray Charles en Billy Preston. Muzikaal spreken de jaren 90 mij misschien het minst aan, omdat ik in die jaren tot de ontdekking ben gekomen dat de muziekwereld heel vreemd in elkaar steekt. Eindelijk had ik door waarom John Fogerty zo was als dat die is, zag ik veel leuke bands die het niet gingen redden, zag ik bij de Grote Prijs van Nederland Fun Cue optreden en met niets naar huis gaan, zelden zo´n lekkere rockband (met distortion op de sax!) gehoord!

Om een lang verhaal kort te maken, ik weet het niet!

11-Welke muzikanten zijn het meest onderschat of ondergewaardeerd?
Klinkt misschien raar, maar ik vind dat Golden Earring heden ten dage niet altijd op waarde wordt geschat. Dinosaurussen! Moeten zo nodig nog steeds het podium op! Doen The Rolling Stones ook en die komen vaker met, weer, een live album vol herhalingen. Mag het laatste album van The Stones weer ouderwets The Rolling Stones zijn, Golden Earring brengt met ieder studio album toch weer iets anders. En dat ze het nog steeds kunnen, bewijzen ze nog steeds.

Zwaar ondergewaardeerd van Nederlandse bodem, The Prodigal Sons, Rosemary´s Sons, Fun Cue en The Pilgrims. Overgewaardeerd dan ook maar? Kane!

Onderschat, is toch iets anders, Jan James, Rich Wyman, Tom Cochrane en The Tragically Hip. Overschat? The Rolling Stones!
Ook niet echt op waarde geschat, maar dat heeft die ook het karakter niet voor (en dat is niet negatief bedoeld), is Jeff Zwart, volgens velen één van de allerbeste gitaristen ter wereld en had die maar meer lust om een rock ´n roll beest te zijn!
Verder worden alle bands die eigen werk kunnen en willen spelen, maar niet tot de podia worden toegelaten omdat het niet herkenbaar, vergelijkbaar of covers zijn/is, ondergewaardeerd!

12-Welk nummer zou je graag gecoverd zien door je favoriete zanger (es)?
Gezien het feit dat Wynonna Judd Freebird heeft gecoverd en Golden Earring Turn the page hebben gecoverd, blijft er voor mij niet veel te wensen over. Ik heb het niet zo op covers, al moet ik zeggen dat ik de uitvoering van Sympathy for the Devil van Guns ´n Roses erg kan waarderen. Omdat Melissa Etheridge ook al een uitvoering van Burning Love op haar naam heeft staan is dat ook geen optie meer. Ik ben wel nieuwsgierig of Ann Wilson een mooie uitvoering van Jealous Guy (Lennon) kan maken. Na de versie van Frankie Miller zal dat toch moeilijk worden lijkt mij.

13-Wie is de meest beroemde of indrukwekkende muzikant, die je ontmoet hebt of het podium mee gedeeld hebt?
De meest beroemde artiest? Ik kreeg als stage manager Steve Earle op mijn podium, daarna gevolgd door Walter Trout, vond ik wel een heftige ervaring. De eerste keer dat ik Daniël Lohues boekte voor een festival (toen nog met SKIK), kon ik niet vermoeden dat het zo´n grote zou worden in Nederland. De meest indrukwekkende ontmoetingen waren toch met a) Cesar Zuiderwijk, die mij toen zijn laatste, zelf gesigneerde, drumstick voor een vriend meegaf, en b) Rod Argent die mij in twee jaar tijd op drie verschillende festivals als stagemanager tegenkwam en de derde keer gewoon `Hi Arnold, how are you?´ riep.

Wat ik ook niet meer vergeet is dat Gary Brooker mij vroeg wat ik bij zijn podium kwam doen. Toen ik hem vertelde dat ik de stagemanager was, vroeg hij zich af wat er te managen viel bij een concert van Procol Harum dat twee en een half uur duurde? Ik wist het ook niet, maar vond het wel leuk dat hij mij na afloop bedankte voor het stagemanagen, want er was niets bijzonders gebeurd en alles verliep volgens schema. Zo simpel kan het leven binnen de muziek ook zijn!


14-Wat vind je een typerende opmerking van jezelf over (een bepaald onderdeel van) de muziekentertainment en wil je als statement zeggen, m.a.w. wat getuigt van jouw visie t.a.v. de muziek(industrie)?
1) Als bands veel te duur zijn om te boeken, of twee keer per jaar op een strand staan en de kleine podia dus niet meer hoeven af te gaan, als geld belangrijker is dan de bevlogenheid, dan is het geen wonder dat de muziekindustrie verziekt raakt!

2) Als voetbal verbroedert, wat doet muziek dan? Wanneer zijn er geen rellen rond de voetbalstadions? Als er muziek wordt gemaakt!

3) Ga eens wat vaker tot je enkels in het bier en de sigarettenpeuken staan, of anders gezegd, ga eens op de bonnefooi naar een popwedstrijd of bandpresentatie in het plaatselijke jeugdhonk, daar waar het vocht van de muren en het plafond komt, daar waar nog hard gewerkt wordt om muziek ´te verkopen´, daar word je nog het meest verast!

4) Downloaden, MP3, Ipod, branden, het is de pest voor de kleine zelfstandige, en vaak betere muziekhandel!

15-Heb je nog tips voor luisteraars en lezers op gebied van muziek?
Danielia Cotton, en (ook) eerder genoemd album van Dennis DeYoung. Nou vooruit, voor diegene die interesse heeft ben ik bereid om de cd van Fun Cue te branden. Hij is namelijk niet meer te verkrijgen!

16-Wie stel je voor om te zijner tijd als gast voor deze rubriek uitgenodigd te worden?

Daniël Lohues, Adje van den Berg, Rinus Gerritsen en, niet zo bekend, Tonny Smallenbroek van Radio Compagnie te Hoogezand.

 

 

 


Adje van den Berg